Τετάρτη, Αυγούστου 30, 2006

Στα μαγαζιά της Αθήνας δουλεύουν ξένοι!

Μάλλον είμαι πιο βλάχος από ότι θέλω να παραδεχτώ, αλλά τώρα το παρατήρησα και μου έκανε εντύπωση. Όχι όπως εδώ που για να σε προσλάβουν για οτιδήποτε (εκτός από καθαρίστρια) θέλουν πιστοποιητικό καθαρού ελληνικού αίματος μέχρι 10 γενιές πίσω.

Τρίτη, Αυγούστου 29, 2006

Δε ζητάω πολλά...

Μόνο να βρίσκομαι σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της γήινης επιφάνειας, εκτός από τα λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα που καλύπτει αυτή η πόλη. Μόνο αυτό.

Είναι τόσο δύσκολο πια;

Τετάρτη, Αυγούστου 23, 2006

Χωρίς εσένα, η ζωή θα είναι...

Ένα βαρετό σερφάρισμα στο Internet (σαφώς)
Αποχαύνωση στον καναπέ (εννοείται)
Ζαμπόν δίχως λιπαρά
Περιοδικά και λόγια ντεκαφεϊνέ (βαθύτερο νόημα)
Πρωινό ξύπνημα χωρίς ενδιαφέρον (απολύτως κανένα)
Πράξεις υποκινούμενες μόνο από συμφέρον (αποκλειστικά)
Light αισθήματα και δημόσιες σχέσεις (στην κηδεία παρευρέθηκαν τοπικοί παράγοντες... ψεύτικοι όπως πάντα...)
Ειδύλλια του κώλου και υποσχέσεις
Ξενέρωτα ανέκδοτα και γέλια με προσπάθεια (καθημερινά)
Re-union party, καλλιστεία, bazzar
Συχνές επισκέψεις στο super market
Σακούλες γεμάτες με αυταπάτες (όχι ακόμα ακριβώς έτσι)
Βιταμίνες και τζιν σενγκ
Φιλοσοφία του Ζεν

(Γιατί όταν λείπεις εσύ...)
Μια χύμα κατάσταση...
Μια ηλίθια παράσταση...
Ένα reality show...

(Γι' αυτό...)
Δεν έχω τίποτα άλλο να πω...
Ένα μεγάλο κενό...
Ένα μηδενικό χωρίς εσένα...

(Ευσταθία, για όσους δεν ξέρουν. Αφιερώνω το τραγούδι σε πολλούς και σε πολλά.)
Κοιτάω από το παράθυρο. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Ξαναμπαίνω μέσα. Ανοίγω τον υπολογιστή. Μηχανικό, απελπισμένο ψάξιμο. Κάτι να ασχοληθώ. Κάποιος να μιλήσω. Πιάνω το κινητό. Διαβάζω τα SMS. Μαχαίρι πρώτο. Μαχαίρι δεύτερο. Μαχαίρι τρίτο. Παρατάω το κινητό, σαν να με έκαψε.
(Ένα μεγάλο κενό...)
Σηκώνομαι. Κοιτάω γύρω μου και βλέπω μια φυλακή. Ξανακάθομαι, πιο απελπισμένος από πρώτα.
(Το κενό μεγαλώνει...)
Ψάχνω έναν τρόπο να κλείσω το ποστ. Γράφω-σβήνω, γράφω-σβήνω. Δεν πειράζει. Ας μην το κλείσω. Πειράζει;

Δευτέρα, Αυγούστου 21, 2006

Καρκίνος

Κάπου στα σαράντα της. Και έδειχνε πιο νέα. Πάρα πολύ καλός άνθρωπος. Πολύ δραστήρια. Της καρφώθηκε να πάρει το Proficiency που δεν πήρε όταν έπρεπε, και ξεκίνησε φροντιστήριο. Να μάθει Γερμανικά, και το έκανε. Δουλεύοντας οχτάωρο, με τρία παιδιά. Δε λύγισε. Δεν κουράστηκε. Δεν βαρέθηκε. Ως το τέλος δεν τα παράτησε. Πάντα χαμογελαστή και ευγενική, για όλα...
Ύπουλο πράγμα ο καρκίνος. Ξαφνικός. Δεν κάνει διακρίσεις. Χτυπάει παντού.

-Τι κάνει η μάνα σου;
-Καλύτερα, είναι πολύ αισιόδοξη.
Ως το τέλος αισιόδοξη...

Την είδα πριν λίγο καιρό στο δρόμο. Εμφανώς ταλαιπωρημένη και κουρασμένη, πάντα χαμογελαστή.

Μέχρι σήμερα το πρωί.

-Σου έχω πολύ δυσάρεστα νέα...
-Ό-ο...όχι...

Αντίο. Θα μας λείψεις.

Παρασκευή, Αυγούστου 18, 2006

Cinderella

Cinderella-HeartBreak Station

Waiting at the station
Tears filling up my eyes
Sometimes the pain you hide
Burns like a fire inside
Look out my window
Sometimes its hard to see
The things you want in life
Come and go so easily

She took the last train out of my heart ooo, ooo
She took the last train
And now I think Ill make a brand new start
She took the last train out of my heart

Watching the days go by
Thinking bout the plans we made
The days turn into years
Funny how they fade away
Sometimes I think of those days
Sometimes I just hide away
Waiting on that 9:20 train
Waiting on a memory

She took the last train out of my heart ooo, ooo
She took the last train
And now I think Ill make a brand new start
She took the last train out of my heart

My ladys on the fly and shes never coming back
My love is like a steam train rolling down the tracks yea, yea

She took the last train out of my heart ooo, ooo
She took the last train
And now I think Ill make a brand new start
She took the last train out of my heart

She took the last train ooo, out of my heart
She took the last train
And now I think Ill make a new start
Last train out of my heart

Fans των Cinderella υπαρχουν??
Αυτο το κομματι με εχει σημαδεψει προσωπικα!

Τετάρτη, Αυγούστου 16, 2006

Σκέψεις παιδιών...

Χτες πήγαμε στο χωριό του πατέρα μου. Δεκαπενταύγουστος χωρίς κινητό, Ίντερνετ και με καλή παρέα (τα πεντάχρονα ξαδέρφια μου). Τέσπα, με στείλανε βόλτα με τα μικρά, να τα πάω στην παιδική χαρά. Στο δρόμο, ρωτάει ο μικρός:
-Sunflyer, τον βρήκανε τον Άλεξ;
Παραλίγο να μου φύγει ο σκύλος.
-Πού έμαθες εσύ παιδί μου για τον Άλεξ;
-Το άκουσα στην τηλεόραση.
Σοκ.
-Ε... Όχι, δεν τον βρήκανε.
-Α... (Με απογοήτευση.) Έχω μεγάλη αγωνία αν θα τον βρούνε.
-Και για πες μου, τι ακριβώς ξέρεις εσύ για τον Άλεξ;
-Ήθελε να πάει κάπου και τον πιάσανε κάτι συμμαθητές του που ήτανε παλιόπαιδα και τον χτυπήσανε πολύ και τον σκοτώσανε.
-...
-Αυτούς που τον σκοτώσανε, τι θα τους κάνουν;
-Θα τους βάλουν στη φυλακή.
-Α... (Με απογοήτευση). Κανονικά πρέπει να τους σκοτώσουν. Ήταν πάρα πολύ κακό αυτό που κάνανε.
-Ναι, ίσως, αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι πολύ κακό δεν τον σκοτώνουν, τον βάζουν όμως φυλακή, μπορεί και για όλη του τη ζωή.
-Θα έπρεπε να τον σκοτώνουν όμως, ε;
-Ίσως...
Τι ακριβώς κατάλαβε από όσα είπαμε, δεν μπορώ να το ξέρω...



Αγαπητοί κ.κ. δημοσιογράφοι...


Σκατά στα μούτρα σας.

Κυριακή, Αυγούστου 13, 2006

ΕΛ(ληνική)ΤΑ(λαιπωρία)

Υπάρχουν δύο ταχυδρομεία εδώ. Το ένα, το μεγαλύτερο, τα απογεύματα κλείνει. Το δεύτερο, μια ποντικότρυπα, λειτουργεί με μειωμένο προσωπικό (2 υπαλλήλους): μία συμπαθητική (σχετικά πάντα) και μια ξινή. 3 φορές έχω στηθεί στην ουρά (μίνιμουμ μισή ώρα) και πάντα πέφτω στην ξινή. Τι γκαντεμιά κι αυτή...
Χτες λοιπόν με έστειλαν να πληρώσω δύο λογαριασμούς. Πριν ακόμα τελειώσει με τον προηγούμενο, μου κάνει νόημα μουγκρίζοντας (έλα κι εσύ να τελειώνω να πάω για καφέ). Πάω εγώ μπροστά της.
-Λογαριασμούς ΔΕΗ-ΟΤΕ πληρώνουμε εδώ, έτσι; (Δεν ήταν σίγουροι οι δικοί μου και μου είπαν να ρωτήσω)
-Αν δεν έχει λήξει. Έχει λήξει;
-Που θέλετε να ξέρω, δικός μου είναι; (Χαμογελώντας ελαφρώς πικρά)(Εντάξει, δεν έφταιγε αυτή εδώ... αλλά δε μου είπαν, δεν ασχολήθηκα)
Μουγκρίζει και τους παίρνει.
-Το ξέρεις ότι παίρνω και κάτι επιπλέον, έτσι;
-Ναι (Αυτό μας μάρανε τώρα! Τέλειωνε, θέλω κι εγώ να πάω για καφέ)
Κάνει τη διαδικασία. Ήταν η τελευταία απόδειξη στο βιβλίο, δυο ώρες να βγάλει το επόμενο. Μου δίνει τις αποδείξεις, λέει το ποσό. Πληρώνω.
-Ευχαριστώ (προσπάθεια για χαμόγελο)
Μουγκρίζει.

Πέμπτη, Αυγούστου 10, 2006

Φιλια(ο τονος στο γιωτα)

Οπως γνωριζεις,στα σχολικα χρονια κανουμε φιλους,κολλητους πολλες φορες κ συνεχιζουμε ακαθεκτοι!
Πολλες φορες τους προδιδουμε κ αλλες δεχομαστε πισωπλατες μαχαιριες..
Ετσι κατεληξα στο τι ειναι φιλος
Οταν βαζεις εναν ανθρωπο πανω απο τον εαυτο σου(το ιδιο κ αυτος)κ ευχεσαι να του πηγαινουν ολα καλα,ακομα κ να σε ξεπερασει,αυτος ειναι πραγματικος φιλος!
Μολις ανακαλυψα οτι εκτος απο εναν-δυο οι αλλοι ειναι απλως γνωστοι!
Εσυ εχεις φιλους?(σαν Διαφημιση ακουγεται χαχα)

Κουλουβάχατα

Το στομάχι μου με πεθαίνει πάλι. Δε με έχει αφήσει σχεδόν καθόλου από τη μέρα που γύρισα. Γενικά πάντα με πιάνει το στομάχι μου όταν στεναχωριέμαι (πάντα δηλαδή όταν γυρίζω σπίτι) αλλά ποτέ δεν έχει κρατήσει τόσο... Λόγω θερμοκρασίας πίνω και πάρα πολύ νερό, το οποίο εδώ προκαλεί συχνά στομαχοεντερικά σε πολύ κόσμο... Δε βοηθάει και πολύ.
Χτες με πήρε τηλέφωνο ο καλύτερος μου φίλος από την Τρίτη Δημοτικού. Είχαμε χαθεί τον τελευταίο χρόνο. Λέμε να βρεθούμε αλλά δεν ξέρουμε πότε... Ο πατέρας μου λέει συνεχώς να πάμε για κάτι δουλειές, αλλά εγώ τα πρωινά κοιμάμαι... Το κρεβάτι μου είναι πιασμένο από βουνά ολόκληρα σαβούρες του πατέρα μου, που τις μάζεψε όσο έλειπα "για να τις τακτοποιήσουμε". Κοιμάμαι στο ίδιο δωμάτιο με τα αδέρφια μου, φροντίζω πάντα να κοιμούνται πριν πάω εγώ γιατί αλλιώς δεν υποφέρεται η κατάσταση. Γενικά προσπαθώ να αποφεύγω τις συγκεντρώσεις, αργώ να πάω για φαί κλπ.
Δε θέλω να πάω σχολείο. Ένας μήνας έμεινε και ήδη κάπως μου έρχεται. Κάτι άκουσα για απεργία των καθηγητών το φθινόπωρο, ξέρει κανείς; Και btw, φτου σας εργαζόμενοι "συνδικαλιστές". Τόσο στριμόκωλη έγινε η κατάσταση ξαφνικά; Πριν από 5 (πέντε) χρόνια, στο σχολείο μου δεν απέργησαν 2 (δύο) δάσκαλοι. Φέτος, απέργησαν 2 (δύο) καθηγητές. Κάποια εξήγηση υπάρχει;
eXTReMe Tracker