Πανεπιστημίου 56

Πιστό στο ραντεβού του, το blog δίνει και φέτος, για τέταρτη αισίως χρονιά, ένα λιγότερο χριστουγεννιάτικο τόνο στις ημέρες αυτές, τις γεμάτες φωτεινά λαμπάκια και λαμπερά χαμόγελα που αυτή τη φορά μοιάζουν πιο άδεια από ποτέ. Εμένα τα φετινά Χριστούγεννα, ειδικά στην Αθήνα, κι ας προσπαθεί η καημένη να το παίξει άνετη και γιορτινή, μου φαίνονται τόσο μουντά και καταθλιπτικά όσο η "θέα" στην εσωτερική αυλή του χρυσοστολισμένου και καλογυαλισμένου "μεγάρου".

Καλές γιορτές!...

Love is in the air

Τσακώθηκα με τον κολλητό μου.
Και με την κοπέλα μου.
Γιατί τσακώθηκαν μεταξύ τους.
Τσακώθηκα με ένα παιδί στο φροντιστήριο.
Που τσακώθηκε και με τον κολλητό του.
Και τα έλεγα όλα αυτά σε έναν άλλο φίλο μου.
Που τσακώθηκε με την αδερφή του.
Που τσακώθηκε με τον ξάδερφό της.
Και μετά από αυτή την εκπληκτική μέρα με την ωραία ατμόσφαιρα γύρισα σπίτι.
Και παρακολούθησα αμίλητος τους δικούς μου να τσακώνονται οικογενειακώς.

Κατά τα άλλα έρχονται Χριστούγεννα.
Κι εγώ μετά από όλα αυτά βρέθηκα με μισή καρδιά να στολίζω το δέντρο μόνος μου.
Είναι τα τελευταία Χριστούγεννα στο σπίτι μου, και δεν είναι καν Χριστούγεννα...

Ranting at night

Θέλω πολύ να κάνω ένα άσχετο, πιο αισιόδοξο ποστ αλλά δε μου πάει η καρδιά με τίποτα.
Τα παίρνω όλο και περισσότερο. Με όλα. Με το πόσο γκαβοί μπορεί να είναι μερικοί άνθρωποι και να μη βλέπουν στο μισό μέτρο από τη ζωούλα τους.
Με τον τριμάλακα τον Υπουργό Μπουζουκιών και Γηπέδων που θέλει να μας στείλει για διακοπές νομίζοντας ότι με το να σπάσουν οι καταλήψεις θα ξαναβάλει καπάκι στο ηφαίστειο που εκρύγνηται.
Με την κοπελιά που με ένα παιδί νεκρό έκλαιγε για το δέντρο της πλατείας Συντάγματος.
Και με την αιώνια γκαντεμιά μου, που ο κόσμος καίγεται κι εγώ είμαι ακόμα στο χωριό μου και διαβάζω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Που άφησα τους τρεις αρχιμαλάκες Κνίτες της τοπικής οργάνωσης να κρατάνε το πανό και να μας βάζουν να φωνάζουμε συνθήματα για τον καπιταλισμό... ("Ένα ουυυυυυυ για τους δολοφόνους! Ένα ουυυυυυυ για τις τράπεζες!" ποιες τράπεζες ρε γαμώ; για όνομα, μεγαλύτερη μαλακία δε βρήκατε να πείτε;;;!!!) δηλαδή έλεος, αυτό είναι για μένα η μεγαλύτερη ασέβεια από τις πολλές των τελευταίων ημερών, όταν πριν μισό λεπτό φωνάζαμε "Αυτή η πορεία είναι για τον Αλέξη"... Αν θέλετε να κάνετε πορεία για το παιδί να βγάλετε τον κάλο από τον εγκέφαλό σας και να ασχοληθείτε με αυτό και όχι να πιπιλίζετε την ίδια καραμέλα μια ζωή...
Και βέβαια με τον Έλληνα δικηγόρο, κερατά και πούστη με 7 γράμματα... Που αυτό που βρήκε να απαντήσει στα όσα είπε ο Λαζόπουλος ήταν μια σπόντα ότι είναι γκέι, το τελείως άσχετο δηλαδή... Η πρώτη φορά που χάρηκα που οι κάτοικοι της πόλης με την άτυχη ομάδα είναι τόσο πούστηδες είναι που αποδείχτηκαν πιο πούστηδες κι από αυτόν και την έφαγε... Και τους σιχάθηκα ακόμα περισσότερο όταν πίστεψα (γιατί στην αρχή νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα) ότι οι περισσότεροι ακόμα τον υποστηρίζουν... Δεν έφτανε που τον είχαν υποδεχτεί με τα κόκκινα χαλιά, όχι ρε γαμώτο και ήρωας της πόλης αυτός, δηλαδή πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει;... Όχι και να ακούω ότι είναι καλός άνθρωπος και τον φάγανε, δηλαδή ρε πούστη γαμώ το κέρατό μου πόση ηλιθιότητα πια;
Δε βαριέσαι... Εμένα το μόνο που με πειράζει είναι ότι στον κόσμο γίνεται ο κακός χαμός κι εγώ είμαι στο αποστειρωμένο χωριό μου και όπως ίσως φαίνεται έχω λαλήσει απ' το διάβασμα... Και ούτε ξέρω πια αν θα βρω καμένη γη μπροστά μου όταν τελειώσει αυτός ο εφιάλτης... Ξεσκίζομαι για ένα μέλλον που ίσως δεν υπάρχει καν... Και δε με είχα ποτέ για τόσο μαλάκα... Αυτό θα πει ανακαλύπτω τα όριά μου!

Ακόμα μιλάτε;

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ!


Θέλω να ξεράσω. Ποιος είναι εκτός ελέγχου τώρα; Γαμώ! Δε γίνονται αυτά ρε... Δεν είναι η Ελλάδα αυτή ρε γαμώτο, ο καθένας κάνει του κεφαλιού του, δε γίνονται αυτά, ο καθένας είναι για την πάρτη του, κανείς δεν ελέγχει κανέναν, δεν υπάρχει κανένα όριο, ο καθένας κάνει ότι θέλει, δέρνει , σπάει, μπάτσοι, κουκουλοφόροι, όλοι τα ίδια σκατά κι απόσκατα είναι, όλοι τα ίδια αποβράσματα που σέρνουν όλες τις αξίες που μας είχαν μείνει, είμαστε σε μια χώρα άναρχη, τελείως άναρχη, και οι πέντε μαλάκες που νομίζουν ότι κυβερνάνε δεν ξέρουν τι τους γίνεται! Δε γίνεται αυτό, δε γίνεται, δε γίνεται, δε γίνεται... Πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε; Πως κοιμάστε, πως κοιμόμαστε ρε γαμώτο, πως;

Δολοφόνοι

Σήμερα συνειδητοποίησα ότι ένας ακόμα στόχος της Γ Λυκείου είναι να αποτελεί μια χρονιά υποχρεωτικής απολιτικοποίησης. Το σύστημα ελπίζει βέβαια ότι αυτό θα συνεχίσει και τα επόμενα χρόνια.

ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ ΓΑΜΩ! ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΦΤΑΝΕΙ!

Αντίο φίλε... Είσαι φίλος όλων μας πια...

Καλοκαίρι 2008

Μπανάκια με παρέα, η θάλασσα όνειρο, μπύρες, πίτσες και σουβλάκια, επιτραπέζια στον κήπο και ταινίες μέχρι τις 4 το πρωί, ταξίδια, έρωτας, γέλια...

Οι καλύτερες μέρες της ζωής μου.
Έριξα την ταφόπλακα στην εφηβία μου με τον καλύτερο τρόπο.
Άντε τώρα τουρτουρίζοντας να πας για διάβασμα...

Ταξιδεύοντας

Όταν άκουσα για τη φωτιά του Υμηττού ήμουνα στην παραλιακή και έβλεπα ήδη τον καπνό που ανέβαινε. Δαγκώθηκα για να μην κλάψω.
Στη Λίμνη Βουλιαγμένης είναι όμορφα.
Όταν άκουσα για τη φωτιά της Αιδηψού ήμουνα στην εθνική ακριβώς απέναντι και μόλις είχα προσέξει τον καπνό που ανέβαινε.
Σα να 'χαν ποτέ τελειωμό, τα πάθη κι οι καημοί του κόσμου...

Για να κερδίσεις έναν άνθρωπο συχνά χρειάζεται να χάσεις κάποιον άλλον.
Ή αλλιώς, η ζωή είναι σαν μια παρτίδα σκάκι. Συχνά αναγκάζεσαι να θυσιάσεις κομμάτια.

Θέλω να γυρίσω στη Χαλκιδική και να πάρω εγώ τον άνθρωπο που θέλω μαζί μου... Να χαρώ πραγματικά την ατελείωτη παραλία που γυρνάει στο μυαλό μου... (Πάμε Κασσάνδρα με μία ρόδα...)

Μωρό μου μου λείπεις συνέχεια...

Ερωτευμένα Τούβλα

Ώρα 11:30, λίγο πιο πέρα από το σπίτι της.

-Θα πας τελικά;
-Δεν παίζει αλλά θα τις πω να κατέβει λίγο.
-Δεν παίζει.
-Η ελπίδα πεθαίνει δύσκολα.
---------------------------------------------------
-Δε φεύγει η μάνα μου ρε γαμώτο, δε γίνεται...
-Πες ότι πας για κάρτα και βγες για πέντε λεπτά, να σε αγκαλιάσω μια φορά μόνο...
-Δε θα με αφήσει τέτοια ώρα, με τίποτα...
---------------------------------------------------
-Μάντης είσαι;
-Όχι, απλά σκέφτομαι λογικά
(Αναπάντητη)


Πού είναι το τόσο παράλογο στο να κατέβει ένας άνθρωπος πέντε λεπτά να πάει μέχρι το περίπτερο και για όνομα, πόσο αργά είναι εντεκάμιση η ώρα;
Γαμώ τα σάπια μυαλά της επαρχίας μου...
Μου λείπεις ρε μωρό :(

(Για δες όμως που κατέληξε διαφθορέας αθώων κορασίδων ο αρχιφλώρος... ^^)

Επί Ασπαλάθων

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη ...

Γαλήνη.
- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού τ' αυλάκια·
τ' όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή:
"Τον έδεσαν χειροπόδαρα" μας λέει
"τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι".

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.

31 του Μάρτη 1971

Τσαντίζομαι γιατί πιστεύω ότι αν ήξερε ο Σεφέρης ότι για το συγκεκριμένο ποίημα θα γραφόντουσαν όλες οι μαλακίες που διαβάζω τώρα (αύριο γράφω Κείμενα) δε θα το έγραφε ποτέ.
Η ανάλυση ενός κειμένου το σκοτώνει. Αλλά άντε πες το αυτό σε φιλόλογο...

Τ' αστέρια προειδοποιούν

Δυο φίλες μου συζητούσανε για ζώδια. Δεν κρατήθηκα.
-Εγώ πιστεύω ότι κάθεστε και ασχολείστε με βλακείες. Τώρα πιστεύετε πραγματικά ότι η μοίρα μας επηρεάζεται από τα αστέρια; FFS;
(Τι ρωτάω θα μου πεις...)
-Όχι ρε συ, προφανώς και δε μας επηρεάζουν εμάς τα ζώδια, δε γίνεται.
-Α. (;)
-Αφού εμείς έχουμε γεννηθεί σε νοσοκομεία και κλινικές. Εκεί έχει χοντρούς τοίχους και δεν περνάει η επιρροή του μεταφυσικού. Αυτοί που γεννιούνται έξω στη φύση επηρεάζονται πραγματικά.
-Α. (Έτσι πες το ντε.)