Λεπτομέρεια: η περιοχή ψεκάζεται με ελικόπτερο.
Δευτέρα, Ιουνίου 18, 2007
Δευτέρα, Ιουνίου 11, 2007
Πολιτικός Πρόσφυγας
Η ΝουΔου πάει καρφωτή για δεύτερη θητεία. Στη Γαλλία το UMP του Σαρλό σαρώνει τις βουλευτικές, ενώ οι Γάλλοι βυθίστηκαν και πάλι στην αδιαφορία για την πολιτική (συμμετοχή 60% και κάτι ψιλά). Στην Ισπανία οι Σοσιαλιστές κλυδωνίζονται από το τέλος τις εκεχειρίας με την ΕΤΑ. Στην Ιταλία ο συνασπισμός του Πρόντι αποδεικνύεται επανειλημμένα εύθραυστος. Στην Ιαπωνία οι κεντροαριστεροί Δημοκρατικοί αποδυναμώνονται όλο και περισσότερο. Στη Νέα Ζηλανδία οι Εργατικοί οδεύουν προς καθαρή συντριβή. Στην Αγγλία και τις ΗΠΑ οι Εργατικοί και οι Δημοκρατικοί τοποθετούνται κατά κανόνα πιο δεξιά από την κεντροδεξιά στην υπόλοιπη Δύση. Ο κόσμος το έχει πάρει δεξιά για τα καλά και εγώ απ' ότι φαίνεται θα αναγκαστώ να καταλήξω στη Βενεζουέλα...
Παρασκευή, Ιουνίου 08, 2007
Ιθάκη
Σα βγεις
στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
---------------------------------------------------------------
Μέσα μου ξέρω τι θέλει να πει το ποίημα. Και δε με ενδιαφέρει καθόλου τι θα γράψω αύριο αν πέσει.
στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
---------------------------------------------------------------
Μέσα μου ξέρω τι θέλει να πει το ποίημα. Και δε με ενδιαφέρει καθόλου τι θα γράψω αύριο αν πέσει.
Τετάρτη, Ιουνίου 06, 2007
Όταν θέλεις κάτι πολύ, ολόκληρο το σύμπαν συνομωτεί για να το πετύχεις - Καλό, ε;
Κακόμοιρε Παυλίτο, σε πιάσανε κι εσένα Κώτσο μαζί με όλους τους υπόλοιπους...
The universe does not give a flying fuck about whatever on God's green Earth you might want. And being the bastard that it is, if it ever does bother for a split second, it will only strike you down with all its might and then turn around to torment another tiny, unimportant, petty human like you. End of story.
(It's 2:30am and I have an exam tomorrow so I also don't give a flying fuck if you have a problem with my linguistic skills. Sorry.)
The universe does not give a flying fuck about whatever on God's green Earth you might want. And being the bastard that it is, if it ever does bother for a split second, it will only strike you down with all its might and then turn around to torment another tiny, unimportant, petty human like you. End of story.
(It's 2:30am and I have an exam tomorrow so I also don't give a flying fuck if you have a problem with my linguistic skills. Sorry.)
Κυριακή, Ιουνίου 03, 2007
Δε θα πεθάνουμε, κουφάλα νεκροθάφτη
Χτες το βράδυ είδα στο δρόμο μια "παρέα" γέρων να μπαίνουν σε ένα αυτοκίνητο. Ρωτάει ο ένας τον οδηγό: "Να βάλουμε ζώνη;"
Και απαντάει ο οδηγός:
"Σιγά ρε, το βράδυ ζώνη;"
10000 άτομα σκοτώνονται κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους. Γιατί άραγε;
Και απαντάει ο οδηγός:
"Σιγά ρε, το βράδυ ζώνη;"
10000 άτομα σκοτώνονται κάθε χρόνο στους ελληνικούς δρόμους. Γιατί άραγε;
Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2007
Για την Αμαλία
«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
(Είχα κάτι λεφτά κρυμμένα για μια ώρα ανάγκης. Με την πρώτη ευκαιρία θα κάνω μια δωρεά. Για την Αμαλία ρε γαμώτο...)
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
(Είχα κάτι λεφτά κρυμμένα για μια ώρα ανάγκης. Με την πρώτη ευκαιρία θα κάνω μια δωρεά. Για την Αμαλία ρε γαμώτο...)
Τρίτη, Μαΐου 29, 2007
Τετάρτη, Μαΐου 23, 2007
Ταξική πάλη
Fact #1: Η οικογένειά μου είναι προοδευτική για τα μέτρα της επαρχίας. Και οι δύο γονείς μου έχουν σπουδάσει, είναι σχετικά νέοι και έχουν βολευτεί μια χαρά. Οι μανάδες των 2 κολλητών μου δεν δουλεύουν. Οι πατεράδες τους είναι στο βασικό μισθό.
Fact #2: Ο πατέρας μου είναι ενθουσιώδης με την τεχνολογία. Ο πατέρας του ενός κολλητού μου του αγοράζει κάποια από αυτά που ζητάει μουρμουρίζοντας. Ο πατέρας του άλλου κολλητού μου θεωρεί οποιαδήποτε ηλεκτρική συσκευή έχει πάνω από 2-3 κουμπιά περιττή πολυτέλεια.
Fact #3: Οι γονείς μου έχουν κινητό με συμβόλαιο, άρα και επιδότηση συσκευής. Οι γονείς των κολλητών μου όχι.
Εγώ όμως όσο σκέφτομαι τα πανάρχαια Sagem που προσπαθούν να ξεφορτωθούν, θα προτιμούσα να γύρναγα στο Nokia 3310 παρά να τους δείξω το καινούριο που θέλει να μου πάρει ο πατέρας μου...
Fact #2: Ο πατέρας μου είναι ενθουσιώδης με την τεχνολογία. Ο πατέρας του ενός κολλητού μου του αγοράζει κάποια από αυτά που ζητάει μουρμουρίζοντας. Ο πατέρας του άλλου κολλητού μου θεωρεί οποιαδήποτε ηλεκτρική συσκευή έχει πάνω από 2-3 κουμπιά περιττή πολυτέλεια.
Fact #3: Οι γονείς μου έχουν κινητό με συμβόλαιο, άρα και επιδότηση συσκευής. Οι γονείς των κολλητών μου όχι.
Εγώ όμως όσο σκέφτομαι τα πανάρχαια Sagem που προσπαθούν να ξεφορτωθούν, θα προτιμούσα να γύρναγα στο Nokia 3310 παρά να τους δείξω το καινούριο που θέλει να μου πάρει ο πατέρας μου...
Δευτέρα, Απριλίου 23, 2007
T' άσπρο περιστέρι, με μια φόλα χάθηκε...
Μιά ακόμα είδηση που πέρασε στο ντούκου σε μια Ελλάδα που της έχει πέσει ο κώλος για ομόλογα, ναυάγια, εκλογές και το βρακί της Τζούλιας Αλεξανδράτου. "Ασυνείδητος" σκότωσε τα περιστέρια της Πλατείας Κοτζιά.
Μου γυρίσανε τα έντερα ανάποδα.
"Ασυνείδητος", ε;
Η ασυνειδησία δεν τιμωρείται.
"Ασυνείδητος";
Ασυνείδητος είναι κάποιος που δίνει σε ένα σκύλο ένα κόκκαλο κοτόπουλου. Ή κάποιος που αφήνει ένα μπαλόνι ηλίου, από αυτά τα κίτρινα με τον Τουίτι, να πέσει στη θάλασσα.
Κάποιος που μεθοδικά εξολοθρεύει 500 περιστέρια, από αυτά που μοιράζονται καθημερινά τα κουλούρια δεκάδων χαρούμενων πιτσιρικάδων, που γίνονται αιτία ίσως για ένα από τα λίγα αυθόρμητα χαμόγελα που βλέπουμε ακόμα γύρω μας, είναι εν ψυχρώ δολοφόνος.
Αλλά που τέτοιες ευαισθησίες στην Ελλάδα που ενώ γράφω αυτό το ποστ χαμογελάει γύρω μου ευχαριστημένη, βλέποντας δελτία ειδήσεων σχετικά με το βρακί της Τζούλιας Αλεξανδράτου...
Μου γυρίσανε τα έντερα ανάποδα.
"Ασυνείδητος", ε;
Η ασυνειδησία δεν τιμωρείται.
"Ασυνείδητος";
Ασυνείδητος είναι κάποιος που δίνει σε ένα σκύλο ένα κόκκαλο κοτόπουλου. Ή κάποιος που αφήνει ένα μπαλόνι ηλίου, από αυτά τα κίτρινα με τον Τουίτι, να πέσει στη θάλασσα.
Κάποιος που μεθοδικά εξολοθρεύει 500 περιστέρια, από αυτά που μοιράζονται καθημερινά τα κουλούρια δεκάδων χαρούμενων πιτσιρικάδων, που γίνονται αιτία ίσως για ένα από τα λίγα αυθόρμητα χαμόγελα που βλέπουμε ακόμα γύρω μας, είναι εν ψυχρώ δολοφόνος.
Αλλά που τέτοιες ευαισθησίες στην Ελλάδα που ενώ γράφω αυτό το ποστ χαμογελάει γύρω μου ευχαριστημένη, βλέποντας δελτία ειδήσεων σχετικά με το βρακί της Τζούλιας Αλεξανδράτου...
Σάββατο, Απριλίου 21, 2007
Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει
21 Απριλίου του 1967. Μια ημέρα που, σαράντα χρόνια μετά, όλη η Ελλάδα πρόσπαθεί να ξεχάσει. Όλη; Όχι! Ένα μικρό γαλατικό χωριό αντιστέκεται ακόμα στην βίαιη επιβολή της ελευθερίας και της δημοκρατίας...
Διάκεια 2007. Ως φόρο τιμής σε όσους πραγματικά νοιάστηκαν για τη χώρα τούτη, η ελληνική Δεξιά, εκπροσωπούμενη από τη Νομαρχία Φθιώτιδας και τον Δήμο Λαμιέων, αναβιώνουν σε ένα μοναδικό τριήμερο εορταστικών εκδηλώσεων την Πολεμική Αρετή των Ελλήνων. Αγώνας δρόμου για στρατιωτικούς, συναυλία της μπάντας του στρατού, παρουσία υψηλόβαθμων αξιοματούχων και άλλα πολλά. 19, 20 και 21 Απριλίου. Τυχαίος ο χρόνος; Δύσκολο.
Διάκεια 2007. Ως φόρο τιμής σε όσους πραγματικά νοιάστηκαν για τη χώρα τούτη, η ελληνική Δεξιά, εκπροσωπούμενη από τη Νομαρχία Φθιώτιδας και τον Δήμο Λαμιέων, αναβιώνουν σε ένα μοναδικό τριήμερο εορταστικών εκδηλώσεων την Πολεμική Αρετή των Ελλήνων. Αγώνας δρόμου για στρατιωτικούς, συναυλία της μπάντας του στρατού, παρουσία υψηλόβαθμων αξιοματούχων και άλλα πολλά. 19, 20 και 21 Απριλίου. Τυχαίος ο χρόνος; Δύσκολο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
